Lektury szkolne. Dwa słowa, które często wywołują dosyć mieszane uczucia. Niezależnie od tego, czy ktoś lubi czytać, czy raczej nie bardzo. W lekturach nie chodzi w sumie o to, żeby wzbudzić sympatię lub nawet pasję wobec literatury. W szkolnych lekturach chodzi o coś innego.
Z jednej strony oczywiście rozwijamy mowę, uczymy się nowych słów, czy stylu wypowiedzi. Poznajemy, jak można łączyć słowa w zdania, które brzmią zupełnie inaczej od tego, jak rozmawiamy codziennie. Ta wartość jest nieoceniona. Czytanie rozwija, tego nie da się odmówić literaturze.
Dowiadujemy się też o kulturze, wartościach, ale też o tym, co czuli ludzie, żyjący wcześniej, jak żyli i z czym się zmagali. Poznajemy też to o czym sami czytali, w końcu te lektury były dla ludzi. W jakimś sensie możemy poczuć powiązanie z tymi, co żyli tu przed nami.
Ale jest jeden problem, albo nawet dwa… Lektury szkolna są nudne… Dla wielu osób takie po prostu są, albo język sprawia, że są niezrozumiałe. W momencie kiedy czegoś nie rozumiem, to odchodzi mi chęć i motywacja, by w tym dalej trwać. A fakt, że jednak trudno je odnieść do tu i teraz sprawia, że ciężko się wczuć w klimat i poczuć to, o czym czytam. Z drugiej strony, lektury mają ten jeden minus – są wymagane. Dużo trudniej jest czerpać radość i „wkręcić się” w coś, co jest narzucone.
Znamy niezliczone historie osób, które odkrywały piękno lektur długo po zakończeniu edukacji – bo wtedy robili to z własnego wyboru.
To co teraz? Jak sprawić, że lektura może przynieść radość, zostać zrozumiana i dodatkowo otworzy na nowe doświadczenie?
Odpowiedź nie tkwi nawet w samej książce. Odpowiedzią na to wyzwanie jest sposób, w jaki możemy lekturę przerabiać i poznawać. W 7 klasie w Spark „Dziady” ożyły.
Z inicjatywy Magdy, nauczycielki języka polskiego, uczniowie i uczennice podzielili się rolami jednego z kultowych fragmentów „Dziadów”. Interaktywna metoda, poetyckie czytanie, odegranie swoich ról, to elementy tego doświadczenia. Język, który wydawał się niezrozumiały i ciężki, podczas wspólnego czytania stał się jasny i przystępny. Kiedy razem działamy i wczuwamy się w proces – nauka dzieje się na zupełnie innym poziomie.
Kolejne inicjatywy w drodze i przygotowaniu, a dla uczniów nowe doświadczenia i możliwości rozwoju.